Szlak zielony. Różnica poziomów: 726 m. Trudności: trudny szlak wysokogórski, ubezpieczony,
połączony ze wspinaczką stromymi ścianami Mięguszowieckiego Szczytu Czarnego
w częściowej ekspozycji. Do Kazalnicy teren dość trudny orientacyjnie, z elementami wspinaczki.
Morskie Oko – Czarny Staw: 45 minut; ( 35): Czarny Staw – Kazalnica: 1.30
godz.; ( 1.15); Kazalnica – Przełęcz pod Chłopkiem: 1.15 godz.; 45 minut.
Zielony szlak na Mięguszowiecką Przełęcz pod Chłopkiem rozpoczyna się na ryglu
Czarnego Stawu pod Rysami. Za krzyżem w prawo ścieżka wprowadza w kosodrzewinę.
Szlak nieustannie wznosi się w górę do trawiastej buli podciętej urwiskiem. Obok ścieżki,
pod wielką skałą znajduje się Koleba pod Chłopkiem, powyżej mała siklawa. Przekraczamy
kolejno, obłe płyty i progi skalne w dość odkrytym mylącym terenie, aż do żlebu.
Uwaga na znaki! Coraz częściej pod stopami widzimy granatową tafl ę Morskiego Oka.
Po godzinie znajdujemy się na progu Kotła Mięguszowieckiego (1700-2040 m) będącego
oparciem dla wszystkich Mięguszowieckich Szczytów, zimą miejsca gromadzenia się
wielkich mas śnieżnych spadających lawinami w kierunku Morskiego Oka. W szczelinie
pod ścianą Mięguszowieckiego Kotła (Bańdziocha) zalega zlodowaciały płat śnieżny
mający cechy małego lodowczyka. W kamiennej ciszy rozpoczynamy wspinaczkę skalną,
wśród urwisk na górne piętro kotła (klamry ubezpieczające), płytami i żlebami w górę, na
piarżysty taras zakończony grzędą. Po jej sforsowaniu wyraźna już ścieżka w łatwym terenie
wyprowadzi nas na Kazalnicę Mięguszowiecką (2159 m): do Czarnego Stawu: 1.15
godz.; do przełęczy: 1.15 godz. Kazalnica stanowi zakończenie bocznej grani Czarnego
Mięguszowieckiego Szczytu (2410 m) opadającej do Czarnego Stawu pionową, ponad
500-metrową, parokrotnie przewieszoną ścianą, zagłębiając się dalej na jeszcze 76 metrów
poniżej powierzchni. Północno-wschodnią ścianą Kazalnicy prowadzą nadzwyczaj trudne
taternickie drogi. Z Kazalnicy podchodzimy grzbietem pod północną ścianę Czarnego
Mięguszowieckiego Szczytu, w którą wchodzimy i pokonujemy w ekspozycji systemem
rynien, piarżystych progów i żlebów. Pod nami są już widoczne zarówno Morskie Oko
ze schroniskiem, jak i Czarny Staw. W pełni prezentuje się panorama na Rysy, cała Żabia
Grań, a za nią Tatry Bielskie. Po emocjach związanych ze wspinaczką, ścieżka wyprowadza
krótkim trawersem na ciemniejącą Mięguszowiecką Przełęcz pod Chłopkiem: 2307
m n.p.m. Przełęcz stanowi głębokie i dość szerokie wcięcie w grani pomiędzy Mięguszowieckim
Szczytem Czarnym (2410 m) i Pośrednim (2393 m). Po wejściu na przełęcz,
z lewej strony widoczna jest zacieniona turnia Chłopka.
Hińczowe Stawy. Z Przełęczy pod Chłopkiem roztacza się wspaniała panorama na słowacką
Mięguszowiecką Dolinę z jej górnym piętrem, jakim jest Dolina Hińczowa. Otaczają ją Koprowy
Wierch (2367 m) piętrzący się nad Wielkim Hińczowym Stawem oraz grzbiet łączący Cubrynę
(2376 m) i Mięguszowieckie Szczyty. Widoczny jest Wielki Staw Hińczowy położony na wysokości
1946 m n.p.m. Powierzchnia stawu to 20 ha (czwarta pozycja w Tatrach) przy głębokości
53,7 m (trzecie miejsce). Ze stawu wypływa Potok Hińczowy, który prawie 400 m niżej połączy
się z Żabim Potokiem tworząc Potok Mięguszowiecki. Hińczowa Dolina nie jest połączona z
Przełęczą pod Chłopkiem znakowaną ścieżką turystyczną. Poniżej leży Mały Staw Hińczowy
(1923 m n.p.m., w kotlinie Szataniej Dolinki): powierzchnia: 2,22 ha; głębokość: 6,4 m.